این پرسشی است که باید امروزه بدان پاسخ داده شود ، چرا بعد از سی و پنج سال از عمر انقلاب ما زندگی مردم باید اینگونه باشد ، و جواب این سوال را باید گفت که
وارثان اصلی انقلاب شهدای والامقام هستند که امروزه در میان ما حضور ندارند ولی ناظر بر اعمال ما می باشند ، یقیناً در دنیای دیگر ( روز حساب ) ما را بازخواست خواهند نمود که از دستاوردهای آنها چگونه نگهداری کرده ایم ، پرسش دیگر این است همسنگران شهدا که زنده اند کجایند ؟ و چه می کنند، جواب این است آنها با رنج از آثار باقی مانده از آن دوران را تحمل می کنند و در کنج خانه نشسته اند و کاری هم از دستشان بر نمی آید ، و آنها مجبورنند سکوت کنند ، یقیناً این سکوت معنا دار آنها روزی شکسته خواهد شد تا دوباره مسیر انقلاب ما به درستی هدایت شود ، در حال حاضر بازماندگان از آن دوران حتی برای حل مشکل خودشان هم مانده اند وقتیکه به ادارات و نهادهای ما مراجعه می نمایند با بی احترامی و بی ادبی کسانیکه میزها را اشغال کرده اند مواجعه می شوند و فراموش کرده اند آسایش امروز اینها با تلاش این عزیزان بدست آمده و بعضی از مسئولین ما هم دست از حمایت وارثان کشیده اند چون حمایت از این عزیزان اصولی دارد که با زندگی اشرافی امروز همخوانی ندارد . خاطرات جنگ ...
ما را در سایت خاطرات جنگ دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 15 تاريخ: جمعه 2 مهر 1395 ساعت: 18:41